- ชื่อเรื่อง : อิทธิพลของสารควบคุมการเจริญเติบโตต่อการชักนาต้นพิงกุยจากแผ่นใบ และระยะเวลาการให้อาหารในระบบไบโอรีแอคเตอร์แบบจมชั่วคราว
- title : INFLUENCE OF PLANT GROWTH REGULATORS ON INDUCTION OF THE PINGUICULA FROM LEAF PLATE AND DURATION TIME IN TEMPORARY IMMERSION BIOREACTORS (TIBs)
- ผู้แต่ง : นางสาวสิรินภา สุกใส
อาจารย์ที่ปรึกษา : อาจารย์ ดร.ณัฐพงค์ จันจุฬา หลักสูตร : แขนงวิชาเทคโนโลยีการผลิตพืช ประธานหลักสูตร : อาจารย์ ดร.ราชาวดี ยอดเศรณี ปีการศึกษา : 2562 - บทคัดย่อ :
พิงกุยคูล่า (Pinguicula) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งคือ บัตเตอร์เวิร์ด (Butterworth) เป็นพืชที่อยู่ในวงศ์ Lentibulariaceae สกุล Pinguicula มีการกระจายพันธุ์เกือบทั่วโลก แต่จะพบทางซีกโลกเหนือ แถบเม็กซิโกและยุโรปเป็นส่วนใหญ่ สามารถนามาปลูกเลี้ยงได้ในประเทศไทยเนื่องจากในปัจจุบันมีการนาเข้ามาปลูกเลี้ยง และจาหน่ายเป็นไม้ประดับในประเทศไทย ต้นพิงกุยคูล่ามีลักษณะพิเศษ คือเป็นหนึ่งในกลุ่มของพืชกินแมลงหรือพืชกินสัตว์ ดังนั้นจึงมีความน่าสนใจเป็นอย่างยิ่งที่จะนามาขยายพันธุ์ให้มีการเพิ่มจานวนมากขึ้น และทาให้รวดเร็วเพื่อตอบสนองความต้องการของตลาด การทดลองนี้ทาเพื่อศึกษาการเกิดจานวนยอดโดยการใช้แผ่นใบเลี้ยงบนอาหาร Murashige and Skoog (MS) ร่วมกับ 6-Benzyladenine (BA) ความเข้มข้น 0 0.5 1 1.5 และ 2 มิลลิกรัมต่อลิตร เพื่อชักนาให้เกิดยอดบนแผ่นใบ วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ (CRD) สิ่งทดลองละ 5 ซ้า ซ้าละ 10 ชิ้น ผลการทดลองพบว่าระยะเวลา 4 สัปดาห์สูตรอาหาร MS ร่วมกับ BA 2 มิลลิกรัมต่อลิตรให้จานวนยอดบนแผ่นใบเฉลี่ยมากที่สุด 18.92±2.34 ยอด และการศึกษาระยะเวลาการให้อาหารในระบบไบโอรีแอคเตอร์แบบจมชั่วคราวจานวน 1 ครั้ง/วัน 2 ครั้ง/วัน 3 ครั้ง/วัน ครั้งละ 2 นาที วางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ (CRD) สิ่งทดลองละ 3 ซ้า ซ้าละ 10 ชิ้น ผลการทดลองพบว่าระยะเวลา 8 สัปดาห์การเจริญเติบโตของพิงกุยคูล่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ
- เอกสารอ้างอิง :
กาญจนรี พงษ์ฉวี, สนธิพันธ์ ผาสุกดี, รัฐภัทร์ ประดิษฐ์สรรพ์, วรรณดา พิพัฒน์เจริญชัย และ วารุณีย์ คันทรง. 2555. การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่ออเมซอนแดง Echinodorus Osiris Rataj, น. 5-20. ในรำยงำนประชุมวิชำกำรประมง ครั้งที่ 12, กรุงเทพฯ.
ณัฐพงค์ จันจุฬา และอัญชลี จาละ. 2557. การชักนาให้เกิดการกลายในต้นพิงกุยคูล่าโดยการฉาย รังสีแกมมา. Thai Journal of Science and Technology, 3, หน้า 76-81.
นพมณี โทปุญญานนท์, นรวรา ชัยเลิศ และพรศักดิ์ บุญมณี. 2547. การศึกษาระยะเวลาและจานวน ครั้งในการได้รับอาหารของไบโอรีแอคเตอร์จมชั่วคราวแบบขวดแฝดในการเพิ่มปริมาณต้น จิ๋วปทุมมาลูกผสม CW06. วำรสำรวิทยำศำสตร์เกษตร ปีที่36 (3): 2561.
พีรเดช ทองอาไพ. 2537. ฮอร์โมนพืชและสำรสังเครำะห์. กรุงเทพฯ: วิชัยการพิมพ์.
พัชรียา บุญกอแก้ว. 2560. สำรควบคุมกำรเจริญเติบโตในพืชสวน. กรุงเทพฯ: สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์ พับลิชซิ่ง.
พรศักดิ์ บุญมณี. 2555. กำรพัฒนำระบบไบโอรีแอคเตอร์จมชั่วครำวต้นทุนต่ำเพื่อใช้ในกำร เพำะเลี้ยงเนื้อเยื่อปทุมมำ. ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
มณีรัตน์ หวังวิบูลย์กิจ, วรางคณา กาซัม และฝนทิพย์ นาคขวัญ. 2555. ผลของ IAA และ BA ต่อ การ เพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพรรณไม้น้าดาวน้อย Pogostemon helferi (Hook. f.) Press. น. 277- 282. ในรำยงำนประชุมวิชำกำรประมง ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: กรมประมง.
สมปอง เตชะโต, อรุณี ยูโซะ และเปรมฤดี ดายศ. 2017. การเพิ่มปริมาณยอดกระจูดจากการ เพาะเลี้ยงยอดด้วยระบบไบโอรีแอคเตอร์แบบเติมอากาศ. Princess of Naradhiwas University Journal, 9(2), หน้า 83-88.
อัญชลี จาละ. 2557. ผลของสารพาโคลบิวทราโซลร่วมกับBAในการขยายพันธุ์ปทุมมา (Curcuma sp.) โดยการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ. Thai Journal of Science and Technology, 3, หน้า15-22.
อัญชลี จาละ,สโรธร ไพฑูรย์. 2556. การเพิ่มจานวนกาบหอยแครงโดยการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ. Thai Journal of Science and Technology, 2, หน้า 134-139.
Casper, S.J. 1966. Monographie der Gattung Pinguicula L. Schweizerbart and Borntraeger science publishers, Germany.
Etienne, H and M. Berthouly. 2002. Temporary immersion systems in plant micropropagation. Plant Cell Tiss. Org. Cult. 69(3): 215-231.
Teisson, C. and D. Alvard. 1995. A New concept of plant in vitro cultivation liquid medium: temporary immersion. pp 105-110. In: Terzi, M. et al. (eds) Current Issues in Plant Molecular and Cellular Biology. Kluwer Academic Publishers: Dordrecht, The Netherlands.
|